Tijdens de ledenvergadering van 14 februari 2012, bleek dat er geen kandidaten voor de aftredende bestuursleden waren. Dat stelt de vereniging voor een probleem. Tijdens de vergadering werd door verschillende leden voorgesteld om de vereniging in slaapstand te plaatsen. Dat betekent dat de vereniging niet wordt opgeheven, maar in-actief zal worden. Wanneer het nodig is kan de vereniging tijdelijk actief worden. Dit is wat het bestuur bij de komende jaarvergadering (in april) aan de leden wil voorstellen.
Dit is niet alleen het gevolg van het feit dat er geen nieuwe bestuursleden beschikbaar zijn. Het is overigens zeer begrijpelijk dat niemand de bestuurshandschoen wil oppakken. Tenminste wanneer je er geen zin in hebt om permanent te procederen tegen deze gemeente.
Er zijn meer overwegingen: in de buurt ontstaan allerlei kleine belangenverenigingen, zoals die van de bewoners van het Van Raaltepark, de bewoners van het Scado-buurt, de bewoners van het Jedelooschool-terrein en de bewoners van het Voorslagterrein. Die gaan allen hun eigen weg en behartigen hun eigen belang. Daar speelt de bewonersvereniging geen rol meer bij. Dus de urgentie van ons bestaan staat ter discussie, want wiens belang vertegenwoordigt zo'n vereniging nog?Kortom er is te weinig betrokkenheid en belangstelling voor de hele buurt.
Ik eindig met mijn eigen overwegingen, die ik op de slecht bezochte ingelaste ledenvergadering voor het voetlicht bracht:
Vorig jaar heb ik mij als bestuurslid op de achtergrond geplaatst omdat ik gemeente Zaanstad helemaal zat was. Het gevoel dat we bedonderd en belazerd zijn door alle colleges en ambtenaren, die de laatste 12 jaar actief zijn geweest in Zaanstad was mij teveel geworden. Het huidige college is door het stof gegaan over de deerniswekkende, dubieuze rol en houding die men heeft gehad bij het Voorslagterrein en de Jedelooschool. Als alle eerdere colleges beloofde men beterschap, maar zoals immer: het was een loze belofte. Het contact is nooit merkbaar beter geworden en van een goede samenwerking is nooit sprake geweest. Er wordt met ongelofelijke arrogantie geregeerd, in feite is men het doel van een openbaar bestuur volkomen kwijt (in mijn ogen is dat: het dienen van de belangen van de inwoners).
Nico, Joep en ik zijn destijds begonnen met het (naïeve) idee de buurt, in samenwerking met de gemeente, wat leefbaarder te maken, leuke dingen te organiseren om de eenheid en sociale cohesie te vergroten, maar de praktijk is dat de vereniging in feite alleen heeft geprocedeerd tegen de gemeente om de buurt tegen alle idiote plannen te beschermen.
Er zijn rechtszaken gevoerd en gewonnen, die later toch weer verloren werden. Dat heeft vele duizenden euro's gekost aan advocaat- en proceskosten.
De door mij eerder aangehaalde stelling van professor Toine Tak, dat de burger geen enkele kans heeft om een proces tegen de overheid te winnen, ook al zijn de bezwaren zeer gerechtvaardigd. Wanneer de overheid de procedures volgens de regels voert. Wanneer dIe regels gevolgd worden, kijkt zelfs de Raad van State niet naar de inhoud. Helaas dat is ook onze ervaring. Volgens Tak worden op dit gebied in Nederland de mensenrechten op grove wijze geschonden.
Wij hebben mediation- en community planning trajecten gevolgd. Er zijn in 12 jaar 8 wijkmanagers geweest, de meesten waren een drama voor de buurt en hebben er bitter weinig van begrepen. Met slechts 1 manager is goed contact geweest, die is vermalen door het ambtenarenapparaat. Inmiddels heb ik grote twijfel over de kwaliteit van de ambtelijke afdelingen en heb daar geen enkel vertrouwen in. Wij hebben in de loop der jaren ontelbare overleggen gepleegd, met argumenten voorstellen gedaan, alternatieven aangedragen, vergaderingen gevolgd (altijd overdag, terwijl wij allen werken), 10- tallen hoorzittingen bijgewoond, ingesproken tijdens raadsvergaderingen, meestal met uitermate gering resultaat. Zoveel inspanningen en nauwelijks resultaat, dat houdt geen mens vol. Het is genoeg geweest, het levert teveel negatieve energie op. Het is hoog tijd voor een flinke portie positieve energie.
Ik realiseer mij dat dit een treurige situatie is. Het is niet anders.
Graag zie ik u bij de komende en voorlopig laatste jaarvergadering. De datum van deze vergadering is nog niet vastgesteld.
|
Laadt Poll...
Reacties
Nu op neer de volgende stap de planning fase.
RSS lijst met reacties op dit artikel