|

Nadat hij al fraaie staaltjes van zijn kunnen had gerealiseerd, ontwierp Willem Frederik Lugthart (1921-1999) het in 1968 opgeleverde complex Claude Monetstraat in de Zaanse Schildersbuurt. Als student werkte Lugthart al voor architectenbureau Merkelbach en hielp mee de AVRO studio’s 1 en 2 in Hilversum tot een zakelijk expressionistische eenheid te voltooien.
Zijn inspirator was de wereldberoemde bouwmeester en kunstenaar Le Corbusier (die leefde van 1887 tot 1965), wat een pseudoniem is voor Charles Edouard Jeanneret. De namen van Le Corbusier’s voorvader Lecorbésier en mogelijk de schilder Le Faucourier klinken hier door. W.F.Lugthart slaagde in 1956 cum laude aan de Academie voor Bouwkunst in Amsterdam.
Grote bekendheid verwierf Lugthart in 1966 met zijn ontwerp en uitvoering van het Diaconessenhuis in Eindhoven: het Maxima ziekenhuis. Zijn naam was hiermee definitief gevestigd. Ook het Boven-IJ ziekenhuis is van zijn hand. Nadat hij in de lommerrijke omgeving van Soestdijk een kleinschalig appartementencomplex had gebouwd, werd hij gevraagd om in Zaandam een gebouw voor 120 wooneenheden neer te zetten.
Het werden drie blokken in Uvorm, los van elkaar geplaatst.
Het hoofdgedeelte verbindt, met twee maal drie bruggetjes gedragen door slanke verticalen, de overige twee delen. Deze details zijn typisch voor Lugthart. Aanvankelijk wilde hij de gebouwen, net als de flat in Soestdijk, op zuilen plaatsen waardoor het leek alsof de flats boven het gazon uit zouden stijgen. Maar de opdrachtgever wilde garages onder de woningen in Zaandam. Het was een wens van de toekomstige bewoners, die toen ook nog geballoteerd werden.
Aardige details zijn ook de "wachttorens" waarin de brandtrappen zijn weggewerkt; ze staan los van de panden.
Vanuit het binnen-carré lijken de galerijen op boven elkaar liggende wandelpromenades van oceaanstomers. Lugthart wist van le Cobusier’s liefde voor dit soort schepen; let op de ‘schoorstenen’ op de daken van de flatgebouwen.
Verder zijn de tunneltjes aan de Govert Flinck- en de Rembrandtstraatzijde kenmerkend voor Lugthart, net als de bruggetjes, verticalen en doorlopende horizontalen.
Ook de geometrisch ontworpen vlakverdeling naar de eerste woonlaag, die geen lifttoegang heeft, is origineel. Vanuit de hoofdslaapkamer en de woonkamer heeft men door het glas van muur tot muur, ook wel het doorgevoerde bandvensterprincipe genoemd, een prachtig panoramisch uitzicht naar buiten.
Als het geheel in oorspronkelijke staat is teruggebracht, met herplaatsing van de glazen wanden langs de zes bruggetjes, is de Claude Monetstraat weer een parel in de Schildersbuurt en mogelijkerwijs een monumentale aanwinst voor de toekomst.

Tekst: Klaas Waagmeester Foto's: Adri Jans Bron: Zaanse Wijken / Stichting Welsaen 11 nov 2009
|